yonetici – Ahmet Çağlayan

DOSTLARIMIZI SATMADIK

Wed, 25 Nov 2020 13:06:37 +0000

Çocukluğumuzda ne çok oyun oynadık,

Körebe oynadık,

doğruları görmeyecek kadar kör olmadık.

Yakan top oynadık,

kimseyi can evinden yakmadık.

Fırıldak oynadık,

beş kuruşluk çıkar için fırıldak olmadık.

Aşşık attık,

kimseyi kör kuyulara atmadık.

Aç kapıyı bezirgan başı oynadık,

arsızların hırsızların iftiracıların bezirganlığını yapmadık.

Saklambaç oynadık,

dostlarımız dar ağacına giderken saklanmadık.

Çelik çomak oynadık,

kimsenin tekerine çomak sokmadık.

Uzun eşşek oynadık,

kimseyi eşşek yerine koymadık.

Yağ sattık, bal sattık,

dünya malı için dostlarımızı satmadık.

ÇOKLU ZEKA

Wed, 25 Nov 2020 12:59:36 +0000

Ormanlar Kralı Aslan, sabahın ışıklarıyla kükreyerek kalkmış.
Yardımcısı Kurt’u çağırmış. “Kral olalı beri, bu ormanda bir başıbozukluk
görüyorum“ demiş. Kurt’a, tam kuşluk vakti, tüm hayvanların reislerinin
toplanmaları için emir vermiş. Kurt, “Baş üstüne!“ diyerek, şimşek gibi
fırlamış. Bir bir tüm hayvanların reislerine, “Kralın hepinize önemli bir
mesajı var“ diye haber salarak, meydanda toplanmalarını söylemiş.
Kralın bu haberini alan hayvanların reisleri, tam vaktinde, fire
vermeden toplanmışlar. Kurt, kralın tahtını çok görkemli hazırlamış ve
toplantı meydanına çeki düzen vermiş. Kral Aslan’ın huzuruna çıkarak,
“Efendim! Herkes hazır emrinize amadedir“ demiş. Çok önemli
durumlarda giydiği kaftanı üzerinde olduğu halde görünen Aslan, büyük
bir gösteriş içinde kurulu tahta çıkmış. Meydanda büyük bir sessizlik
varmış. Kral Aslan, şöyle kalabalığı bir süzmüş. Sonra tane tane
konuşmaya başlamış:
“Ben kralsam, bu ormanda benim dediğimden başkası olamaz. Kral
olduğum günden bu yana, sizde çok büyük başıbozukluk görüyorum.
Bundan sonra ben izin vermedikçe ortalıkta öyle gezinmeyin. Nedir o
oynamaklar, bir o yana bir bu yana zıplamaklar, nedir o her kafadan
çıkan sesler, disiplinsizler… Benim ülkemde öyle laubalilikler istemiyorum.
Herkes evine dönsün. Talimatnamem size ulaşıncaya kadar, sakın ha,
evlerinizden çıkıp ortalıkta dolaşmayın!“
Konuşmasını kısa keserek, aynı heybetle tahtan inmiş. Orada
bulunan hayvan reisleride büyük bir sessizlik içinde, başları yerde,
başlarına neyin geleceğini düşünerek, gruplarının başına gitmek üzere
dağılmış. Bir hayli zaman geçmiş. Kralın emri tutulmuş. Ortalıkta hiçbir
hayvan görünmemiş. Ama olan Aslan’a olmuş. Inlem ve ağlama
uğultularından geceleri gözüne uyku girmemiş. Orman bir uğultu olmuş,
kralın kafasının içini doldurmuş. Bu hal kralı çok rahatsız etmiş.
Dayanamamış. En sonunda yardımcısı Kurt’u çağırmış: “Bu ne hal!
Geceleri uyku tutmuyor gözümü; gündüzleri de bu ormanda bir gariplik
oluyor“ demiş. Kurt: “Emir verin, meclisi toplayayım“ diyerek çözümün
yine hayvan reislerinde olduğunu ima etmiş. Aslan çenesini tutarak
“hıı…” demiş. Ve “öyleyse hemen” diye emir buyurmuş. Kurt, en hızlı bir
şekilde hayvanların reislerini toplamış. Meydanda yine aynı büyük
sessizlik olmuş. Heybet içinde tahta çıkan Kral Aslan, “ne bu hal” demiş.
“Bu inilti ve ağlama uğultuları da neyin nesi? Hem gözleriniz neden kan
çanağına dönmüş?” kısa bir sessizlikten sonra hayvanların sözcüsü
tavşan, büyük bir saygı içinde öne çıkarak, konuşmak için izin istemiş.
Kral, el işaretleri ile konuşmasına izin vermiş. Sözcü tavşan: “Efendimiz”

demiş. “Güç getiremeyecğimiz talimatnameleriniz, biz aciz kullarınızı çok
üzdü ve bizi zora soktu. Çünkü yepimizin yetenekleri ayrı, becerilerimiz
de buna göredir. Emir buyuracağınız tarzda daranmakla biz kendimiz
olamayız. İşte halimiz! Bize merhamet edin! Bizi serbest bırakın ki,
dünyaya kendi gözlerimizle bakalım. İzin veriniz; kendi zekamız ürünü
olan becerilerimizi sergilemeye devam edelim. Bunu yaparken saygımızda
asla kusur etmeyiz.” Kral, tavşanın sözlerinden etkilenmiş olacak ki, öyle
bir müddet durmuş. Tüm hayvan reisleri de krallarının talimatnamelerini
can kulağıyla bekliyorlarmış. Sözcü Tavşan’ın teklifini onaylama
anlamında, “Peki” demiş Kral Aslan. Arkadaşlarının yanına gitmelerini
işaret etmiş. Ertesi gün orman, tüm hayvanların oyun ve neşeleri ile bir
bayrama dönüşmüş; orman canlanmış. Kral Aslanın da hoşuna gitmiş.

Kenar Mahalle

Mon, 09 Nov 2020 10:29:07 +0000

Bir profesör, sosyoloji sınıfındaki öğrencilerini Baltimore şehrinin kenar mahallesine göndermiş ve o bölgede yaşayan 200 erkek çocuğun durumlarını araştırmalarını ve her bir çocuğun geleceği hakkında bir değerlendirme yapmalarını istemişti.

Araştırma yapan öğrencilerin hemen hepsi bu çocukların gelecekte hiçbir şanslarının olmadığını dile getirmişlerdi. Çünkü, okul ve çevre bir çok imkandan yoksundu.

Bundan tam 25 yıl sonra bir başka sosyoloji profesörü, araştırmaları esnasında bu çalışmayı buldu ve öğrencilerinden bu projeyi sürdürmelerini ve aynı çocuklara ne olduğunu araştırmalarını istedi.

Öğrenciler o bölgeden taşınan ya da ölen 20 çocuk dışındaki 180 çocuktan 176’ sının olağanüstü bir başarı gösterip avukat, doktor ya da iş adamı olduklarını ortaya çıkardılar.

Profesör çok etkilenmişti.

Bu konuyu izlemeye karar verdi. Birer yetişkin olan o çocukların hepsi o bölgede yaşadıkları için, her biriyle buluşma şansı oldu.

“O koşullarda nasıl bu kadar başarılı oldunuz?” sorusuna verdikleri cevap hep aynıydı:

– Mahalle okulunda bir öğretmeniz vardı. Onun sayesinde.

Profesör, bu öğretmeni çok merak etmişti. Hâlâ hayatta olduğunu öğrendiği yaşlı öğretmenin izini bulması çok zor olmadı.

Kendisini ziyaret etmek için evine kadar gitti. Karşısında yılların yüzüne eklediği kırışıklıklara rağmen hâlâ dinç duran bir kadın buldu. Merakla yaşlı kadına bu çocukları kenar mahalleden kurtarıp, başarılı birer insan ve yetişkin olarak hayata nasıl kazandırdığını, bunun sihirli bir formülü olup olmadığını sordu.

Yaşlı öğretmenin gözleri parladı ve dudaklarının kenarında bir gülümseme belirdi.

“Çok basit.” dedi. “Ben o çocukları sevdim”

ÇOCUKLAR

Mon, 09 Nov 2020 10:23:00 +0000

ÇOCUKLAR

Çocuklar, masumiyetin, güzelliğin, iyiliğin, sevginin, özlemin, barış
ve dostluğun sembolleri. Geleceğimiz, güler yüzümüz, her şeyimiz…
Onlara baktığımızda kendimizden pek çok şeyler görürüz.

Çocuklar, hayatın gerçek aynaları. Yürekleri sevgiyle dolu, küçük
bedenlerinde evreni taşıyan gönlümüzün güneşleri. Her renk ve dilin
şefkat tomurcukları. Yaratıcının emaneti. Öptükçe Cenneti kazandıran
ailenin enerji kaynağı, cennet kokusu. Babaların göz bebeği, annesinin
gözyaşı, toplumun geleceği. Dudaklarımızdaki gülücük, yüreğimizdeki
sevgi, dilimizdeki şiir ve dua.

Annesi gül koksa ağzı gül kokan çocuklar. Ümidimiz, sevincimiz
umudumuz.

Gözleri yıldızlara, dilleri bala benzer.
Erenler anlattı ki çocuklar güle benzer.

Çocuklar, takas edilemeyen ve hiç bir şeye değişilmeyen en büyük
servet. Evlerin neşesi, ailenin serveti. Karınları ve zihinleri doyurulduğu
gibi kadar ruhları da beslenmeli. Her çocuğun dünyasında ayrı bir
yetenek ve güzellik vardır. Şarkı isteyen notaya, ağaç isteyen filize,
gelecek isteyen çocuklara ve gençliğe sahip çıkmalı.

Onlarsız ümitler ölgün,
onlarsız gelecek ümitsiz,
geleceğin müjdecileri,
minik avuçlarımız…

Farklı coğrafyalarda yaşayıp, farklı okullar okusalar da, farklı
ayakkabılar boyayıp, farklı oyuncaklarla oynasalar da, farklı renkteki
balonları uçurtsalar da, hepsinin göz renkleri farklı ama gözyaşları
aynıdır. Yeryüzünün bütün çocukları ortak özellikler ve güzellikler taşır…

Geleceğin İnşasında Öğretmen Olmak

Mon, 09 Nov 2020 09:36:13 +0000

Geleceğin İnşasında Öğretmen Olmak, kavramların mevzuatın tutsağı
olmadan, anlamsız eğilimlere, gündelik söylemlere, yetersiz yaklaşımlara, bahanelere
kulak asmadan, umutları diri kılan gönüllere, düşüncelere ve eylemlere sahip
olmaktır.

Geleceğin İnşasında Öğretmen Olmak, yetkinliğini ve yeterliliğini devreye
sokarak ihtiyaçları fark edip sabırlı, sorumlu, planlı, dakik, uyanık, çözüm üreten,
fırsatları faydaya dönüştürmek, hayalleri peşinde koşan çocukların ilgi, beceri ve
yeteneklerine umut olmaktır.

Geleceğin İnşasında Öğretmen Olmak, sorumluluk alarak, katkı sağlamak, yük
olmadan yükü paylaşmaktır. Doğayı kuşatan seher aydınlığı gibi, bilginin, sevginin ve
davranışların penceresinden gönüllere girmek, geleceği duymak, kutlu bir müjdenin
temellerini atmada çaba harcamaktır.

Geleceğin İnşasında Öğretmen Olmak, hem kendini hem de ortamı
keşfetmektir. Anı yaşamak, yitikleri düşünmek, unutulanları hatırlamak, huzur ve
hikmet çizgisinde, ilgilerin merkezini bularak, masallara kanmadan, akıntılara
kapılmadan, gerçeğe berraklığa açılmak, kabukları kırmak, gelecek için çabaları israf
etmeden tavır almaktır.

Geleceğin İnşasında Öğretmen Olmak, geleceğin gençliğini, gençliğin
geleceğini inşa ve ihya etmede özne olmak özne kalmaktır. Kendisine emanet edilen
sınıfı, öğrencileri istikbale taşımada sorumluluk taşıdığı gibi toplumların başarı ve
mutluluklarının temel harcını oluşturmaktır.

Geleceğin İnşasında Öğretmen Olmak, canından kanından olmayana evladım
diyebilmektir. Cana can, kalbe heyecan katmak, öğrencilerine abı hayat olmaktır.

Geleceğin İnşasında Öğretmen Olmak, sesini değil sözünü yüceltmektir.
Tohumda ormanı görmek, farklı özellikleriyle uyuşuklara hareket, ürkeklere cesaret,
şaşıranlara yön veren olmaktır. Konuşarak, okuyarak, dinleyerek, anlatarak hayata
dokunarak çabaları sevgi ile devam ettirmektir..

Geleceğin İnşasında Öğretmen Olmak, gönül diliyle konuşup özü öze
bağlamak, izzete giden yolda kimliği belirleyen bir yürekle binlerce yürekleri
çiçeklendirmek, sınırları gözeterek geleceğe ışık olmak, bahane üretmeden bakışları
yenilemek, nimeti, ikramı tanımak, sadık ve sevdalılarla yol almaktır.

Geleceğin İnşasında Öğretmen Olmak, zihni özgürleştirmek, aklı devreye
sokarak özgür ve özgün düşünmede, değerleri tanıtmada aramada, sormada,
bulmada, merak gidermede yeteneklerin önünü açmada öncülük etmektir.

Geleceğin İnşasında Öğretmen Olmak, zihinsel soy kırım olan ezberciliği terk
etmek, çeşitliliğin önemini kavramak, daha iyiye, güzele ulaşmada çaba harcamak,
bilgiyi bilince dönüştürmektir.

Geleceğin İnşasında Öğretmen Olmak, zoru mümkün, mümkünü kolay, kolayı
zarif ve zevkli hale getirmek, bakışları yenilemek, heyecan oluşturmak, ilham vermek,
ufku zenginleştirip cevheri mücevhere dönüştürmek, genç kuşakları geleceğe
hazırlamaktır.

Geleceğin İnşasında Öğretmen Olmak, kalplere nur, gözlere fer, kulaklara
çığlık, akıllara idrak, vicdanlara anahtar olmaktır. Geçmiş ile geleceği etkin
harmanlayıp, öğrencileri doğru yönlendirmektir.

Geleceğin İnşasında Öğretmen Olmak, müktesabatıyla öğrencilerini kuşatan,
kusur hata aramadan, eleştirmeden, haddini bilen, görevini yapan, projeleriyle fark
oluşturan, sıcak sevimli kişiliği ve duruşu ile gönüller kazanıp okulun, eğitimin yıldızı
olmaktır.

Geleceğin İnşasında Öğretmen Olmak, sadece okulda değil okul dışında da
öğretmen olmak, yaşamayı, mücadele etmeyi, sorularla birlikte sorunları çözmeyi,
hayatın bütün zorluklarına karşı direnmeyi her ortamda devam ettirmek, öğrencilere
öncü ve önder olmaktır.

Geleceğin İnşasında Öğretmen Olmak, cehaletle mücadele etmektir.
Aydınlatan, seven, sevdiren, üreten geliştiren sorunlu sorunsuz her öğrenciye kucak
açıp seven, sahiplenen ve zoru başaran olmaktır.

Geleceğin İnşasında Öğretmen Olmak, medeniyetimizin farklı coğrafyalarındaki
bıraktığı kültürel mirası gayretleriyle okuluna, sınıfına taşıyarak çocuklara gençlere
şuur olmaktır.

Geleceğin İnşasında Öğretmen Olmak, kalbin kandili, aklın delili, gönlün
baharı, gözün nuru, kulağın nağmesi, dilin güzelliği olmaktır. Farklı özellikleriyle özde,
sözde ve gözde olmaktır.